3.06.2009

Çok alakasız başlıklar koydum sonra hiçbirini beğenmedim sildim

Tam da kendimi bırakmıştım playlistimin shuffle'ına. Çilek geldi, bozuldu herşey.

Sadece tek parmağımı hareket ettirerek, dakikalardır rastgele şarkılar dinliyorum hiçbirini bitirmeden. Yapıyorum bunu bazen.

Ama işte çilek geldi bozuldu, mecburen diğer elimi de hareket ettirmek zorunda kaldım. O zaman da ipler koptu zaten. Çünkü çileğin ağızda bıraktığı o hafif ekşi tatlı tat şu anda bünyeye yayılmakta.

Bugün adını bilmediğim bir baharat koydum yemeğime. Daha önce hiç tatmamıştım. Ancak adını bilmiyorum işte bir daha tadabilir miyim emin değilim. Ne olur? Ancak bir yerde yemek yerken mesela rastgele önüne gelir, o zaman hatırlarsın, çünkü tadı damağında kalmıştır, takma damak kullanmıyorsan. O zaman da getiren adama sorarsın eşşek değilsin ya, "Birader şu baharatın adı nedir?" diye. O da söyler "Şudur" diye. Sen de öğrenirsin. Ve başın göğe erer. Habire o baharatı istersin bundan sonra, sürekli her yemeğe, çorbaya, tatlıya koyarsın. Ama işte sonra, sıkılırsın, artık senin için o baharatın diğerlerinden hiçbir farklı kalmaz.

Beslenme böyledir.

2 yorum:

gn hanım dedi ki...

Beslenme değil biz insanlar genelde böyleyiz keşfettiğimiz şeyi bayılırız tüketmeye, bende bayılırım hııı kötü mü kötü :) herşeyi tadında yapmak varken.
bu da böyle birşey işte

Monera dedi ki...

:] öyle gnhanımcım öyle. tükettikçe yaşıyoruz sonuçta. tadında bırakmak değil de, doymayı abartıyoruz.