26.11.2010

Güle Güle Mecidiyeköy

Mecidiyeköy'deki son iş günümüzün son iş çıkışındayız. Bu keşmekeşten kurtuluyor olmanın ve artık sabahları daha çok uyuyacak olmanın verdiği ilginç bir heyecanla pıtı pıtı pıtı pıtı pıtı pıtı atıyor, atıyor kalbim. Dışarısı buz gibi değil, lapa lapa kar yok, yağmur çiseliyor.

Güle güle kalabalık kaldırımlar. Güle güle metalik bir nehir gibi akan Büyükdere Caddesi. Güle güle koşuşturan insanlar. -Lan çok dramatik bir yazı oluyor- Boyut değiştiriyoruz Skati! Zıbızıp!

İşte bunlardan kurtuluyor olduğum için, sabahları 1 saat daha fazladan uyuyabileceğim için, dostluk için, kardeşlik için; Yemişim len Mecidiyeköy'ü cohafedersin. Sevinçliyiz hepimiz haşasın okulumuz. Haşasın değil yaşasın. Bu netbook'un klavyesine alışamadım gitti be günlük.

4 yorum:

Syrakusa/Beter Böcek dedi ki...

tüh bileydim ... yakınmışık..

Monera dedi ki...

Syrakusa: Evet :]] ama şimdi Müzeyyen Senar benim için söylüyor, "Şiiimdii Uzaklardaayım" :))

Not: iş güç çıkamıyorduk zaten bi'yere fazla.

dunyada bir balık dedi ki...

"Yemişim len Mecidiyeköy'ü cohafedersin. "

Cohafettim :D
Hadi bakalım hayırlısı olsun :)

Bi de, sen bize hava mı atıosuunn hı??
"Bu netbook'un klavyesine alışamadım gitti be günlük."

Monera dedi ki...

Balik: Teşekkürler :] Yok be ne hava atıcam.

Ama macbookpro falan yazarsam o zaman bilin ki hava atıyorum :))